مرور سیستماتیک روش های آموزشی در بهبود اختلال یادگیری ریاضی در دانش آموزان پایه اول ابتدایی

اختلال یادگیری ریاضی در دانش آموزان ابتدایی یکی از چالش های مهم نظام های آموزشی است که پیامدهای طولانی مدت بر پیشرفت تحصیلی و موفقیت آینده آنان دارد. هدف پژوهش حاضر، مرور سیستماتیک مطالعات داخلی و خارجی درباره روش های آموزشی و مداخلات موثر در بهبود عملکرد ریاضی دانش آموزان پایه اول با اختلال یادگیری ریاضی است. در این مرور، مقالات منتشرشده بین سال های ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۵ در پایگاه های علمی معتبر بررسی و تحلیل شد. یافته ها نشان داد که مداخلات آموزشی را می توان در چهار دسته اصلی طبقه بندی کرد: (۱) آموزش مبتنی بر حافظه کاری و حافظه فعال که موجب ارتقای توانایی حل مسئله، انعطاف پذیری شناختی و کاهش اضطراب ریاضی می شود؛ (۲) مداخلات فشرده و هدفمند ریاضی در قالب آموزش یک به یک یا گروه های کوچک که اثربخشی آن ها وابسته به دوز، مدت و کیفیت اجرا است؛ (۳) آموزش مشارکتی و مبتنی بر سازه گرایی که علاوه بر تقویت عملکرد ریاضی، نگرش مثبت و مهارت های اجتماعی دانش آموزان را ارتقا می دهد؛ و (۴) استراتژی های الگوسازی، فعالیت های دست ورزی و ابزارهای بصری که به بهبود مهارت های عددی و توانایی حل مسئله کمک می کنند. نتایج مرور نشان می دهد شناسایی زودهنگام، طراحی دقیق مداخلات و ترکیب رویکردهای شناختی، مشارکتی و دست ورزی می تواند راهبردی موثر برای ارتقای مهارت های ریاضی و بهبود نگرش دانش آموزان پایه اول ابتدایی باشد. این یافته ها راهنمایی ارزشمند برای معلمان، والدین و سیاست گذاران آموزشی در طراحی مداخلات علمی و عملی فراهم می کند.

کلیدواژه ها:

مرور سیستماتیک ، حافظه کاری ، مداخلات فشرده ، آموزش مشارکتی ، الگوسازی ، اختلال یادگیری ریاضی