نقش رفتار سازمانی مثبت گرا بر روی فرسودگی شغلی با میانجی گیری کار عاطفی؛ (مطالعه موردی: کارکنان دانشگاه شهید بهشتی شهر تهران)

این پژوهش باهدف، تعیین نقش رفتار سازمانی مثبت گرا بر فرسودگی شغلی با میانجی گری کار عاطفی کارکنان انجام شده است. به لحاظ نوع، کاربردی، از نوع توصیفی همبستگی بوده و به روش پیمایشی انجام شده است. جامعه آماری شامل کارکنان دانشگاه شهید بهشتی شهر تهران (۹۸۰ نفر) بود که با استفاده از روش نمونه گیری طبقه ای سهمیه ای، تعداد ۲۷۰ نفر انتخاب شدند. جهت جمع آوری اطلاعات، از سه پرسشنامه استاندارد شامل: پرسشنامه استاندارد رفتار سازمانی مثبت گرا ۲۰ سوالی لوتانز و همکاران (۲۰۰۷)، پرسشنامه کار عاطفی ۲۰ سوالی هافمن و کاشدن (۲۰۱۰) و پرسشنامه فرسودگی شغلی مسلش و همکاران (۱۹۸۶) استفاده شد. آلفای کرونباخ ابعاد رفتار سازمانی مثبت گرا، کار عاطفی و فرسودگی شغلی به ترتیب ۸۶/۰، ۹۲/۰ و ۸۲/۰ به دست آمد که بیانگر پایایی مناسب ابزار پژوهش بود. تجزیه وتحلیل داده ها با استفاده از آزمون ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل مسیر از طریق نرم افزار SPSS۲۲ و نرم افزار PLS انجام شد. نتایج نشان داد، رفتار سازمانی مثبت گرا بر فرسودگی شغلی و کار عاطفی کارکنان نقش مستقیم دارد و در این میان نقش میانجی کار عاطفی نیز معنادار بود. لذا وجود رفتار سازمانی مثبت گرا، می تواند با ایجاد ظرفیت های شناختی، هیجانی و فکری در افراد، مانعی مهم بر سر راه دچار شدن آن ها به فرسودگی شغلی باشد.

کلیدواژه ها:

رفتار سازمانی مثبت گرا ، کار عاطفی ، فرسودگی شغلی