تاثیر آموزش مهارت های ارتباطی بر خودکارآمدی، اضطراب، رضایت از زندگی و کیفیت روابط بین فرزندان و والدین

در تحقیق پیش رو اقدام به بررسی میزان تاثیرگذاری آموزش مهارت های ارتباطی بر خودکارآمدی، اضطراب، رضایت از زندگی و کیفیت روابط بین فرزندان و والدین می پردازد. این تحقیق به شیوه کتابخانه ای انجام شده و به مرور تحقیقات انجام شده در این حوزه می پردازد. مهارت های ارتباطی به رفتارهایی اشاره دارند که می توانند به افراد کمک کنند تا احساسات و نیازهای خود را به خوبی بیان کنند و به این ترتیب به اهداف بین فردی خود دست یابند. تحقیقات انجام شده نشان دادند که آموزش ارتباطات موثر باعث افزایش میزان مهارت های ارتباطی می شود. خودکارآمدی یکی از مفاهیم مورد بحث در نظریه اجتماعی-شناختی بندورا است که مفهومی اساسی در درک رفتار انسان محسوب می شود. باورهای خودکارآمدی بر سبک تفکر افراد، نحوه برخورد با مشکلات، سلامت عاطفی، تصمیم گیری، مقابله با استرس و افسردگی تاثیر می گذارد. خودکارآمدی بر باور افراد در مورد توانایی خود در مدیریت انگیزه ها، منابع شناختی و کنترل رویدادهای خاص تاثیر می گذارد. یکی از جنبه های اساسی خودکارآمدی افراد، این باور است که می توانند با کنترل اعمال خود، بر زندگی خود تاثیر بگذارند. به خصوص هنگام مواجهه با عوامل استرس زا، داشتن حس کنترل عامل مهمی در مقابله با موقعیت های مختلف است.

کلیدواژه ها:

مهارت های ارتباطی ، خودکارآمدی ، اضطراب ، رضایت از زندگی ، کیفیت روابط