مطالعه تطبیقی آموزش والدگری به دانش آموزان در مدارس ایران با کشور چین

والدگری فرآیندی است که در آن، والدین نقش مهمی در رشد و پرورش فرزند خود برعهده دارند. این مفهوم تنها به مراقبت های روزمره محدود نمی شود، بلکه شامل تربیت فرزند در تمامی مراحل زندگی و کمک به او برای تبدیل شدن به یک فرد مستقل و مسئول است. آموزش والدگری به دانش آموزان به عنوان یک راهبرد پیشگیرانه و ارتقایی در نظام های آموزشی مورد توجه قرار گرفته است. این پژوهش با هدف مقایسه برنامه های آموزش والدگری در مدارس ایران و چین انجام شده است. روش تحقیق توصیفی-تحلیلی و با رویکرد تطبیقی است. یافته ها نشان می دهد که چین با برنامه های منسجم و اجباری در مدارس، آموزش والدگری را به صورت سیستماتیک دنبال می کند، در حالی که در ایران این آموزش ها عمدتا داوطلبانه و غیرسیستماتیک است. نتایج این مطالعه می تواند به سیاستگذاران آموزشی در بهبود برنامه های آموزش والدگری کمک کند.

کلیدواژه ها:

آموزش والدگری ، مطالعه تطبیقی ، ایران ، چین ، نظام آموزشی