بررسی رقابت پذیری شهرهای ایران با رویکردی اجتماعی و زیست محیطی

رقابت پذیری شهری از ارکان اصلی توسعه پایدار و شاخصی کلیدی در ارزیابی عملکرد مدیریت شهری در عصر حاضر است. این پژوهش با تمرکز بر دو مولفه ی اجتماعی و زیست محیطی، درصدد ارزیابی وضعیت شهرهای ایران از منظر رقابت پذیری است. با بهره گیری از شاخص های کمی و کیفی و تحلیل داده ها به روش TOPSIS، تلاش شده تصویری واقع گرایانه و کارآمد از جایگاه شهرها ارائه شود. نتایج حاکی از آن است که سرمایه اجتماعی، عدالت محیطی و کیفیت خدمات شهری تاثیر مستقیمی بر ارتقای رقابت پذیری دارند.

کلیدواژه ها:

رقابت پذیری شهری ، توسعه پایدار ، سرمایه اجتماعی ، کیفیت محیط زیست ، شاخص های شهری ، مدل TOPSIS