حکمرانی دانش پایدار در مدارس: دگرگونی دیجیتال، همگرایی ذی نفعان و رهبری همسو با اهداف توسعه پایدار برای آموزش آینده پژوهانه

حکمرانی دانش پایدار در مدارس، چارچوبی ضروری برای مواجهه با چالش های نظام های آموزشی مدرن در زمینه تحول دیجیتال سریع و دستیابی به اهداف توسعه پایدار است. این مطالعه به بررسی تعامل بین تحول دیجیتال، همگرایی ذی نفعان و رهبری همسو با اهداف توسعه پایدار برای ترویج آموزش آینده پژوهانه می پردازد. با ادغام از ادبیات اخیر و شواهد تجربی، این پژوهش بر اهمیت مدل های حکمرانی مشارکتی تاکید می کند که ذی نفعان متنوعی از جمله معلمان، دانش آموزان، والدین و سیاست گذاران را در شکل دهی به شیوه های آموزشی پایدار درگیر می کند. تحول دیجیتال به عنوان یک محرک کلیدی شناسایی شده است که به مدارس امکان می دهد از فناوری برای روش های نوین تدریس، تصمیم گیری مبتنی بر داده و بهبود ارتباط با ذی نفعان استفاده کنند. بااین حال، موفقیت آن به همسویی استراتژی های رهبری با اهداف توسعه پایدار وابسته است تا اطمینان حاصل شود که پیشرفت های فناورانه به آموزش عادلانه و فراگیر کمک می کنند. همگرایی ذی نفعان به عنوان یک جزء حیاتی مطرح می شود که مسئولیت مشترک و اقدام جمعی را برای دستیابی به نتایج آموزشی پایدار تقویت می کند. این مطالعه با استفاده از مطالعات موردی از زمینه های ایرانی و بین المللی، نقش آموزش آینده پژوهانه را در آماده سازی دانش آموزان برای جهانی نامطمئن و به سرعت در حال تغییر برجسته می کند. این پژوهش بر نیاز به برنامه های درسی تاکید می کند که اصول پایداری، تفکر انتقادی و سواد دیجیتال را در خود جای داده اند. یافته ها نشان می دهند که حکمرانی موثر دانش در مدارس نیازمند رویکردی جامع است که نوآوری فناورانه، تصمیم گیری مشارکتی و رهبری آینده نگر را ترکیب می کند. این پژوهش به گسترش ادبیات موجود در زمینه آموزش پایدار با ارائه چارچوبی جامع برای ادغام تحول دیجیتال، مشارکت ذی نفعان و رهبری همسو با اهداف توسعه پایدار کمک می کند. همچنین توصیه های عملی برای سیاست گذاران و مدیران مدارس ارائه می دهد تا نظام های آموزشی مقاوم و آماده برای آینده ایجاد کنند.

کلیدواژه ها:

حکمرانی دانش پایدار ، تحول دیجیتال ، همگرایی ذی نفعان ، اهداف توسعه پایدار ، آموزش آینده پژوهانه ، رهبری