اثر بخشی فرهنگ سازمانی، تحول دیجیتال و رهبری تحول آفرین بر عملکردپایدار سازمان با نقش میانجی قابلیت های نوآوری در شرکت انتقال گاز ایران

هدف از پژوهش حاضر تعیین تاثیر فرهنگ سازمانی، تحول دیجیتال و رهبری تحول آفرین بر عملکردپایدار سازمان با نقش میانجی قابلیت های نوآوری بود. می توان گفت تحقیق حاضر جزء تحقیقات توصیفی می باشد. همچنین پژوهش حاضر از لحاظ روش جمع آوری داده ها، تحقیق پیمایشی است، بنابراین، این تحقیق توصیفی- پیمایشی بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل کلیه کارکنان شرکت انتقال گاز شهر همدان به تعداد ۷۰۴ نفر می باشد، نمونه پژوهش حاضر به روش نمونه گیری تصادفی در دسترس با استفاده از جدول مورگان و کرجسی به تعداد ۱۵۶ نفر انتخاب شد. در این پژوهش به منظور جمع آوری اطلاعات به روش میدانی و ابزار پرسشنامه استفاده شد که پرسشنامهها در بین کارکنان توزیع شد و از آن ها خواسته می شود که پرسشنامه ها را با دقت پاسخ داده و در نهایت جمع آوری پرسشنامه ها برای تجزیه و تحلیل آماری صورت گرفت. در این پژوهش از پرسشنامه کامرون و کیون (۲۰۱۱) برای سنجش فرهنگ سازمانی، از پرسشنامه روپیکا- آپوکا و همکاران (۲۰۲۲) برای سنجش تحول دیجیتال، از پرسشنامه المسری و بکری (۲۰۱۹) برای سنجش رهبری تحول آفرین، از پرسشنامه سانتوس ویجانده و همکاران (۲۰۱۲) برای سنجش عملکردپایدار و از پرسشنامه وانگ (۲۰۰۹) برای سنجش قابلیت نوآوری، استفاده شد. جهت انجام آمار توصیفی از شاخص های پراکندگی و مرکزی و به همراه نمودارهای متناسب با جداول، استفاده می شود. نتایج نشان داد که عملکردپایدار هم از مسیر مستقیم و هم از مسیر غیرمستقیم (اثر کل) به میزان ۳۰ % تحت تاثیر فرهنگ سازمانی، ۳۱% تحت تاثیر رهبری تحول آفرین و ۳۲% تحت تاثیر تحول دیجیتال می باشد و در این بین قابلیت نوآوری به عنوان متغیر میانجی جزئی/کلی است.

کلیدواژه ها:

فرهنگ سازمانی ، تحول دیجیتال ، رهبری تحول آفرین ، عملکردپایدار سازمان ، قابلیت های نوآوری