نقش بانک های مرکزی در مدیریت تورم و بحران های مالی: راهبردها، چالش ها و چشم اندازهای موردی جهانی

سیستم بانک مرکزی نقشی حیاتی در کنترل تورم و مدیریت بحران های مالی در هر اقتصادی ایفا می کند. این پژوهش با استفاده از رویکردی ترکیبی (کمی و کیفی)، به بررسی اقدامات، تجربه های کاری و نمونه های بین المللی استقلال بانک مرکزی (CBI) پرداخته است. بخش کمی پژوهش بر تغییرات تاریخی نرخ تورم، نرخ های بهره و سایر ابزارهایی که توسط بانک های مرکزی در اقتصادهای مختلف به کار گرفته شده تمرکز دارد. در این بخش، از مدل سازی اقتصادسنجی و تحلیل سری های زمانی برای تعیین اثرات سیاست های پولی بر تورم، رشد تولید ناخالص داخلی (GDP) و ثبات مالی استفاده شده است. همچنین، اثرات بحران مالی جهانی (GFC) و همه گیری کووید-۱۹ بر بنگاه های مختلف از طریق مطالعه های موردی کیفی بررسی شده است. با تحلیل مقالات سیاستی، گزارش های بانک مرکزی، صورت جلسات کمیته ها و مصاحبه با متخصصان، پژوهش بینش های ارزشمندی درباره راهبردهای نوآورانه، الگوهای رفتاری، اقدامات نظارتی و پیامدهای منفی احتمالی سیاست های پولی ارائه می دهد. علاوه بر این، ابزارهای کلیدی سیاست پولی مانند کاهش نرخ بهره، تسهیل کمی (QE) و تزریق نقدینگی، از نظر اثربخشی در کاهش رکود مورد ارزیابی قرار گرفته اند. یافته ها نشان می دهد که رویکرد فعال بانک های مرکزی در تثبیت تورم، همراه با اقدامات تحلیلی، می تواند چالش هایی همچون تاخیر در اثرگذاری سیاست ها، غیرقابل پیش بینی بودن بازارها و بی ثباتی های ژئوپولیتیک را مدیریت کند. از منظر روش شناختی، پژوهش تاکید دارد که تصمیم گیری بانک های مرکزی باید مبتنی بر شواهد تجربی باشد و سیاست های پولی ملی و/یا فراملی به طور هماهنگ برای مقابله با شوک ها و تغییرات غیرقابل پیش بینی تنظیم شوند. در نتیجه، این مطالعه با استفاده از داده های تجربی و تحلیل های سیاستی، به بررسی جامع راهبردهای بانک مرکزی پرداخته و پیشنهادهایی کاربردی برای سیاست گذاران توسعه، اقتصاددانان و نهادهای مالی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

مدیریت بحران مالی ، کنترل تورم ، سیاست پولی ، نرخ بهره ، تسهیل کمی ، پویایی های بازار ، ثبات مالی ، سیاست اقتصادی