توسعه مدل رگرسیونی برای پیش بینی تاب آوری نظام پرداخت بر مبنای بلوغ فناوری های نوین بانکی

تحول دیجیتال در نظام های پرداخت، با گسترش فناوری های نوین بانکی، نیازمند تحلیل دقیق تاب آوری این زیرساخت های حیاتی است. پژوهش حاضر با هدف توسعه یک مدل رگرسیونی چندمتغیره، به پیش بینی تاب آوری نظام پرداخت بر اساس بلوغ فناوری های نوین بانکی پرداخته است. جامعه آماری شامل ۱۸۰ نفر از کارشناسان ارشد حوزه فناوری اطلاعات، امنیت سایبری، پرداخت الکترونیک و مدیریت ریسک در بانک های ایرانی بود که داده ها از طریق پرسشنامه محقق ساخته و منابع ثانویه معتبر گردآوری شد. تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزارهای SPSS و SmartPLS انجام شد. نتایج نشان دادند که بلوغ فناوری بانکی با ضریب β=۰.۵۴ و سطح معناداری ۰.۰۰۰، تاثیر مثبت و معناداری بر تاب آوری نظام پرداخت دارد. همچنین، نوآوری فناورانه (β=۰.۳۳)، دیجیتالی سازی خدمات (β=۰.۲۸) و امنیت سایبری (β=۰.۳۵) هر یک نقش تعیین کننده ای در ارتقای تاب آوری ایفا کردند. چابکی فناورانه به عنوان متغیر میانجی (β=۰.۲۱, Sig=۰.۰۰۰) و سرمایه فناوری به عنوان متغیر تعدیل گر (β=۰.۱۷, Sig=۰.۰۰۱) نقش تقویت کننده این رابطه را داشتند. مدل ارائه شده قادر است ۶۸٪ از تغییرات تاب آوری نظام پرداخت را تبیین کند. یافته ها اهمیت سرمایه گذاری هدفمند در فناوری، ارتقای نوآوری سازمانی و تقویت زیرساخت های ابری و امنیت سایبری را برای افزایش تاب آوری نظام پرداخت در بانک های ایرانی تایید می کنند و چارچوب تحلیلی مناسبی برای تصمیم سازی سیاست گذاران فراهم می آورند.

کلیدواژه ها:

بلوغ فناوری بانکی ، چابکی فناورانه ، سرمایه فناوری ، بانکداری دیجیتال ، امنیت سایبری