مدیریت منابع انسانی بر اجرای خط مشی ها در سازمانهای اداری
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 23
فایل این مقاله در 14 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
AMCONFE02_106
تاریخ نمایه سازی: 12 دی 1404
چکیده مقاله:
منابع انسانی از سرمایه های اصلی هر سازمان محسوب می شود. بکارگیری خط مشی مناسب منابع انسانی که منجر به تعهد سازمانی گردد می تواند نتایج مهمی را برای سازمان به بار آورد. هدف اصلی این تحقیق تعیین اثرات خط مشی مدیریت مناسب توسعه منابع و مدیریت منابع انسانی بر تعهد سازمانی می باشد. در جهان امروز توانمندی، قدرت اقتصادی و رفاه هر کشوری در گرو استفاده بهینه از امکانات، صنایع و نیروی انسانی آن کشور است. در این راستا هرچه نیروی کار شایسته تر و کارآمدتر باشد، پیشرفت و توفیق آن کشور در عرصه های گوناگون اقتصادی و اجتماعی بیشتر خواهد بود. اگر در گذشته کار، سرمایه و زمین عوامل اصلی تولید به حساب می آمدند امروزه تغییرات فناوری، نیروی انسانی و افزایش بهره وری بعنوان عوامل رشد و توسعه تلقی می شوند. انسان مهمترین سرمایه سازمان است. انسان بزرگترین و با ارزش ترین دارائی سازمان است نینینگر و همکارانش بیان می کنند که نگه داشتن کارکنان واجد شرایط در سازمان، یک اولویت و یک چالش برای مدیریت معاصر محسوب می شود، که تعهد سازمانی می تواند راهکاری مناسب برای غلبه بر این چالش باشد. نیروی انسانی وفادار و سازگار با اهداف و ارزشهای سازمانی که حاضر باشد، فراتر از وظایف مقرر در شرح شغلش فعالیت کند، عامل مهمی در اثربخشی سازمان محسوب می شود، وجود چنین نیرویی در سازمان، نه تنها موجب بالا رفتن سطح عملکرد و پایین آمدن نرخ غیبت، تاخیر و ترک خدمت می شود، بلکه وجهه و اعتبار سازمانی را در اجتماع مناسب جلوه می دهد و زمینه را برای رشد و توسعه آن فراهم می آورد. در عوض، نیروی انسانی با احساس وفاداری و تعلق و تعهد کم، نه تنها خود در جهت اهداف سازمان حرکت نمی کند، بلکه با ایجاد فرهنگ بی تفاوتی نسبت به مسائل و مشکلات سازمان، بین دیگر همکاران روح همکاری و تعاون را تضعیف می کند و در نهایت موفقیت سازمان را به تاخیر می اندازد یا مانع آن می شود. یافته ها سازمان ها می توانند با بهره گیری از منابع انسانی خود عملکرد رقابتی خود را بهبود بخشند. اهمیت بررسی این موضوع اینست که فضایی سرشار از عدم رضایت تولید کرده و عملا انگیزه حرکت و مشارکت فعال در اقدامات و تغییرات سازمانی را از بین می برد. مشارکت در اقدامات سازمانی نیازمند احساس و باور اعتماد به توانمندی روسا و در بیشتر شرایط اطمینان از خیرخواهی روسا حامی تغییر است . یکی از الزامات توسعه و پیشرفت جوامع و سازمان ها نوآوری، تغییر و تحول در سیاست ها و خط مشی ها و استفاده از مدل های خلاقانه در تصمیم گیری ها است.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
مجید صدیقی
استادیار، مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران
سیدرضا موسوی
دانشجوی دکتری، مدیریت دولتی گرایش خط مشی و تصمیم گیری، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران