ارائه الگوی ارزیابی ریسک از طریق چارچوب ORSA در شرایط محیط اقتصادی در صنعت بیمه

هدف پژوهش حاضر ارائه الگویی برای ارزیابی ریسک از طریق چارچوب ORSA در شرایط محیط اقتصادی صنعت بیمه ایران است. پژوهش از نظر رویکرد، آمیخته اکتشافی بوده و در دو بخش کیفی و کمی انجام شده است. در بخش کیفی، با استفاده از مصاحبه های نیمه ساختاریافته با مدیران و کارشناسان شرکت سهامی بیمه ایران، داده ها گردآوری و طی سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی تحلیل گردید. در این مرحله ۱۵ مشارکت کننده حضور داشتند و اشباع نظری حاصل شد. بر مبنای یافته های کیفی، الگویی پارادایمی طراحی شد. در بخش کمی، جامعه آماری شامل مدیران، کارشناسان و نمایندگان بیمه ایران بود که با روش خوشه ای-تصادفی انتخاب شدند. حجم نمونه با استفاده از نرم افزار G*Power برابر با ۱۳۰ نفر برآورد گردید. ابزار گردآوری داده پرسشنامه محقق ساخته با ۱۱ سازه و ۶۹ گویه بود که روایی و پایایی آن با روش های علمی تایید شد. داده ها با نرم افزار SmartPLS تحلیل شد. بر اساس الگوی پارادایمی پژوهش مشخص گردید شرایط علی (پیچیدگی پرتفوی بیمه ای، نوسانات بازارهای مالی، ضعف سیستم های داده محور، فشارهای نظارتی و الزامات قانونی) بر پدیده محوری (ارزیابی ریسک در صنعت بیمه) اثرگذارند. پدیده محوری در تعامل با شرایط زمینه ای (شرایط محیط اقتصادی) و شرایط مداخله گر (ساختار نهادی و حاکمیت شرکتی) بر راهبردها و اقدامات (کاربست چارچوب ORSA) تاثیر می گذارند و این راهبردها به پیامدهایی نظیر تقویت توانگری مالی، ارتقای شفافیت و اعتماد عمومی، تاب آوری در برابر بحران های اقتصادی منجر خواهد شد.

کلیدواژه ها:

ارزیابی ریسک ، توانگری مالی ، چارچوب ORSA ، محیط اقتصادی ، صنعت بیمه