بررسی تاثیر حاکمیت شرکتی بر پذیرش نظارت فناورانه در صنعت بیمه ایران

پژوهش حاضر به بررسی تاثیر ابعاد حاکمیت شرکتی بر پذیرش فناوری های نظارتی (RegTech) در شرکت های بیمه ایران می پردازد. با استفاده از داده های ۱۸ شرکت بیمه فعال طی سال های ۱۴۰۱ تا ۱۴۰۳ و تحلیل رگرسیون لجستیک، اثر متغیرهایی مانند اندازه هیات مدیره، درصد مدیران مستقل، مالکیت نهادی و تمرکز مالکیت بر احتمال پذیرش سامانه های فناورانه بررسی شد. نتایج نشان داد که اندازه هیات مدیره و حضور مدیران مستقل بیشترین اثر مثبت را بر پذیرش فناوری های نظارتی دارند، در حالی که مالکیت نهادی یا دولتی و تمرکز بالای سهام، احتمال پذیرش را کاهش می دهند. همچنین، اندازه و قدمت شرکت نقش حمایتی در پذیرش فناوری ها دارند. این یافته ها بر اهمیت طراحی سیاست ها و استراتژی های مدیریتی مبتنی بر حاکمیت شرکتی مناسب برای تسریع پذیرش فناوری و کاهش مقاومت سازمانی تاکید دارند. مطالعه حاضر علاوه بر ارتقای ادبیات علمی، راهنمای عملی برای مدیران شرکت های بیمه و سیاست گذاران نظیر بیمه مرکزی فراهم می کند.

کلیدواژه ها:

حاکمیت شرکتی ، فناوری های نظارتی (RegTech) ، رگرسیون لجستیک ، نوآوری فناورانه ، مدیران مستقل ، مالکیت نهادی ، تمرکز مالکیت