بررسی اثرات ضریب نفوذ بیمه و توانگری مالی بر رشد اقتصادی در ایران

یکی از اساسی ترین اهداف توسعه ی اقتصادی کشورهای در حال توسعه، دست یابی به رشد اقتصادی همراه با بهبود ضریب جینی است. بر این اساس است که سیاست گذاران اقتصادی به دنبال اتخاذ سیاست های همزمان بهبود رشد و توزیع درآمد در اقتصاد هستند. صنعت بیمه با توجه به نقش کارکردی خود در مدیریت ریسک و توزیع درآمد، می تواند به این بهبود وضعیت اقتصادی کمک شایانی نماید. هدف از مطالعه حاضر، بررسی تاثیر ضریب نفوذ بیمه بر رشد اقتصادی و ضریب جینی طی سال های ۱۴۰۳-۱۳۵۰ است که برای این منظور از روش خودرگرسیون برداری با وقفه های توزیعی (ARDL) استفاده شده است. نتایج این بررسی حاکی از آن است که در کوتاه مدت، بهبود ضریب نفوذ بیمه در ایران دسترسی همزمان رشد اقتصادی و بهبود ضریب جینی را فراهم می کند. در حالی که، در بلندمدت بهبود ضریب نفوذ بیمه تنها رشد اقتصادی را فراهم می کند. نتایج دیگر نشان می دهد که لگاریتم متغیرهای درآمد نفتی، توانگری مالی، سرمایه انسانی و فیزیکی دارای اثرات مثبت و معناداری بر رشد اقتصادی هستند. همچنین، لگاریتم نرخ تورم کشور بر رشد اقتصادی اثر منفی و معناداری دارد. نتایج حاصل از تصحیح خطای برداری نشان می دهد که ۳/۸۷ درصد از عدم تعادل لگاریتم متغیر تولید ناخالص داخلی سرانه بدون نفت جینی در هر دوره تعدیل می شوند.

کلیدواژه ها:

ضریب نفوذ بیمه ، توانگری مالی ، رشد اقتصادی ، روش ARDL