رتبه بندی عوامل موثر بر انطباق رفتار کارکنان با سیاست های امنیت اطلاعات در صنعت بیمه کشور

این پژوهش به رتبه بندی عوامل موثر بر انطباق رفتار کارکنان با سیاست های امنیت اطلاعات در صنعت بیمه کشور ایران می پردازد. مدل یکپارچه انطباق با سیاست های امنیت اطلاعات (UMISPC) برای تعیین عوامل موثر بر این حوزه مورد استفاده قرار گرفت. برای تعیین اهمیت نسبی مولفه ها از روش Best–Worst Method (BWM) و اخذ نظر از خبرگان حوزه امنیت اطلاعات و امنیت اطلاعات در صنعت بیمه بهره گرفته شد. نتایج این پژوهش نشان دادند که عوامل اجتماعی، شرایط تسهیل کننده و کارآمدی پاسخ سه عامل دارای بیشترین اهمیت در ارتقاء رفتار انطباقی کارکنان هستند. پس از آنها، تهدید، عادت، تنبیهات، پاداش ها/ هزینه ها، ترس و خنثی سازی قرار دارند. تحلیل ها نشان می دهد که تاکید بر سازوکارهای اجتماعی و فراهم سازی شرایط تسهیل کننده عملیاتی و فنی نسبت به رویکردهای صرفا تنبیهی یا هراس آفرین، اثربخشی بیشتری در تحقق رفتارهای منطبق با سیاست های امنیتی دارد. پیشنهادهای کاربردی این پژوهش شامل توانمندسازی سفیران امنیت، ساده سازی فرآیندها، تقویت اثبات پذیری اقدامات امنیتی و بازطراحی نظام های پاداش/ ارزیابی جهت بهبود انطباق امنیتی است. یافته های این پژوهش برای مدیران و سیاست گذاران صنعت بیمه جهت طراحی اقدامات هدفمند و پایدار در حوزه امنیت اطلاعات مفید می باشند.

کلیدواژه ها:

صنعت بیمه ، سیاست های امنیت اطلاعات ، روش BWM ، امنیت سایبری