ارائه مدل نظارت هوشمند صنعت بیمه ایران: معماری داده محور و بومی سازی تنظیم گری

این پژوهش با هدف ارائه مدل مفهومی نظارت هوشمند در صنعت بیمه کشور، به شناسایی شرایط علی، زمینه ای و راهبردهای محوری گذار از نظام بازرسی سنتی به نظارت مبتنی بر ریسک و داده پرداخته است. روش شناسی تحقیق، کیفی و اکتشافی بوده و با استفاده از نظریه زمینه ای به شیوه سیستماتیک استراوس و کوربین انجام پذیرفت. داده ها از طریق مصاحبه های عمیق با ۱۸ نفر از خبرگان کلیدی صنعت و دانشگاهیان جمع آوری و با فرآیند کدگذاری باز، محوری و گزینشی، ۱۵۸ مفهوم اولیه به مقولات اصلی مدل نظریه زمینه ای تبدیل شدند. مقوله محوری کشف شده: «الگوی مفهومی نظارت هوشمند داده محور و بومی سازی شده: گذار از بازرسی مبتنی بر قوانین به نظارت مبتنی بر ریسک و داده» است. یافته ها حاکی از آن است که اگرچه محرک های جهانی مانند لزوم تحلیل بلادرنگ ریسک ها، نقش شرایط علی را ایفا می کنند، اما مهم ترین چالش بومی، عدم انطباق ساختار فعلی نهاد ناظر با سرعت تحولات فناورانه است. اثربخشی این گذار به شدت تحت تاثیر شرایط زمینه ای خاص ایران، شامل مقاومت فرهنگی، ضعف سواد داده ای و محدودیت های نهادی قرار دارد. راهبردهای اصلی برای غلبه بر این موانع، اولویت دهی به توسعه معماری داده محور یکپارچه (استانداردسازی داده ها و استقرار دریاچه داده) و تنظیم گری چابک (ایجاد محیط آزمون مقرراتی) هستند.

کلیدواژه ها:

نظارت هوشمند ، فناوری های تنظیم گری ، معماری داده محور ، بومی سازی تنظیم گری ، صنعت بیمه