تحلیل حقوقی اجرای قراردادهای هوشمند بیمه ای در ایران

تحولات فناورانه در حوزه بلاک چین و قراردادهای هوشمند، نظام های حقوقی سنتی از جمله حقوق بیمه را با چالش ها و فرصت های نوینی مواجه ساخته است. این پژوهش با هدف تحلیل ماهیت حقوقی و قابلیت اجرایی قراردادهای هوشمند به عنوان بیمه نامه در نظام حقوقی ایران انجام شده و از روش تحلیلی-تطبیقی بهره گرفته است. یافته ها نشان می دهد که قراردادهای هوشمند به دلیل ساختار کدنویسی شده و اجرای خودکار، از ارکان کلاسیک قراردادهای حقوقی چون قصد و رضا فاصله گرفته اند و این موضوع در تطبیق با قانون مدنی ایران، موجب ابهام در اعتبار آنها می گردد. همچنین بررسی تطبیقی کشورهای پیشرو نظیر انگلستان، ایالات متحده و اتحادیه اروپا نشان می دهد که موفقیت در پیاده سازی این نوع قراردادها، مستلزم اصلاح ساختار قانونی، تدوین مقررات نظارتی و ایجاد نهادهای فنی کنترل کننده است. در پایان، الگویی پیشنهادی مشتمل بر اصلاح قوانین بیمه، تدوین آیین نامه های اجرایی و طراحی پلتفرم های هیبریدی ارائه شده که می تواند راهکار مناسبی برای استقرار قراردادهای هوشمند در نظام بیمه ای ایران باشد. این پژوهش با تاکید بر نوآوری حقوقی، مسیری برای تقنین هوشمندانه در حوزه بیمه دیجیتال ترسیم می کند.

کلیدواژه ها:

قرارداد هوشمند ، بیمه نامه ، اجرای خودکار ، حقوق قراردادها ، بلاک چین