تحلیل گذار از شیوه های نظارت سنتی به مدل های نوآورانه تنظیم گری

در دنیای کنونی، صنعت بیمه با چالش های متعددی روبرو است که ناشی از تغییرات سریع اقتصادی، اجتماعی و فناوری می باشد. نظارت سنتی، که به طور عمده بر اساس قوانین و مقررات ثابت طراحی شده، نمی تواند به طور موثر به نیازهای پویا و متغیر بازار پاسخ دهد. این مقاله به تحلیل گذار از شیوه های نظارتی سنتی به مدل های نوآورانه تنظیم گری در صنعت بیمه می پردازد و تاثیرات آن را بر روی شفافیت، پاسخ گویی و نوآوری در این صنعت مورد بررسی قرار می دهد. تحقیق حاضر با هدف توسعه کاربرد فناوری های نوآورانه در صنعت بیمه، بر نحوه تنظیم گری اینشورتک و شناسایی خلاهای موجود متمرکز شده است. در این راستا با استفاده از روش کیفی مطالعه موردی و مصاحبه با ۱۷ نفر از فعالان حوزه بیمه و بنگاه های فناور بیمه ای در نیمه دوم ۱۴۰۴ قانونگذاری و تنظیم گری اینشورتک ها از ابعاد فراهم بودن زمینه، نظارت و ارائه خدمات و نیز بررسی تجربیات موفق کشورهای پیشرفته در پیاده سازی تنظیم گری نوآورانه، به شناسایی مدل ها و استراتژی های موثر در این زمینه می پردازد. نتایج این مطالعه نشان می دهد که پیاده سازی فناوری های نوین مانند هوش مصنوعی و داده های کلان، بهبود قابل توجهی در فرآیندهای نظارتی و روابط مشتریان ایجاد کرده است. این تحولات نه تنها موجب افزایش کارایی در صنعت بیمه شده، بلکه منجر به ارتقاء سطح رضایت مندی و اعتماد مشتریان نیز گردیده است. علاوه بر این، مقاله به بررسی چالش ها و موانع پیش روی پیاده سازی این رویکردها پرداخته و پیشنهادهایی برای سیاست گذاران و فعالان صنعت بیمه ارائه می دهد. در نهایت، این پژوهش به عنوان یک راهنما برای کشورهای در حال توسعه مورد بحث قرار می گیرد، به طوری که بتوانند از تجربیات موفق دیگران بهره برداری کرده و به بهبود فرآیندهای نظارتی خود بپردازند.

کلیدواژه ها:

تنظیم گری نوآورانه ، فناوری های نوین ، صنعت بیمه ، نظارت