کاربست قراردادهای هوشمند به عنوان زیرساخت نظارت دیجیتال در صنعت بیمه ایران: چارچوب مفهومی و الزامات پیاده سازی

صنعت بیمه ایران نقش مهمی در توسعه اقتصادی و ثبات مالی ایفا می کند، اما نظام نظارت سنتی بیمه در ایران با چالش هایی نظیر گزارش دهی تاخیری، نبود یکپارچگی داده ها و ناکارآمدی در شناسایی ریسک ها مواجه است. این مشکلات، ضرورت گذار به نظارت دیجیتال و داده محور را آشکار می سازد. فناوری های مقرراتی و فناوری های نظارتی به عنوان راهکارهای نوین نظارتی مطرح شده اند و قراردادهای هوشمند مبتنی بر زنجیره بلوکی می توانند زیرساختی تحول آفرین برای نظارت بیمه ای باشند. در این پژوهش توصیفی-تحلیلی که مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و تطبیق بین المللی است، قابلیت های قراردادهای هوشمند در افزایش شفافیت، ثبت بلادرنگ داده ها و خودکارسازی نظارت بررسی شده است. یافته ها نشان می دهد به کارگیری قراردادهای هوشمند می تواند نظارت را بلادرنگ و پیش گیرانه کند، هزینه های نظارتی را کاهش داده و توانگری مالی شرکت های بیمه را ارتقا بخشد. در این مقاله یک چارچوب مفهومی چهارلایه (داده، قرارداد هوشمند، اوراکل و داشبورد نظارتی) برای پیاده سازی نظارت دیجیتال مبتنی بر قراردادهای هوشمند در صنعت بیمه ایران ارائه و الزامات حقوقی، فناورانه، نهادی و فرهنگی اجرای آن تحلیل می شود.

کلیدواژه ها:

نظارت دیجیتال بیمه ، قراردادهای هوشمند ، فناوری های مقرراتی ، فناوری های نظارتی ، زنجیره بلوکی