کاربست نظارت الگوریتمی در مقابل نظارت انسانی در شرکت های بیمه و پیامدهای آن

نظارت الگوریتمی وضعیتی است که در آن کنترل، ارزیابی، و هدایت رفتار کارکنان نه توسط سرپرستان انسانی، بلکه با استفاده از الگوریتم ها و هوش مصنوعی انجام می شود. نظارت بر کارکنان، بسته به شیوه اجرا، می تواند پیامدهایی مانند کاهش حس استقلال، افت انگیزه، تقویت رفتارهای مقاومتی و در نهایت افزایش تمایل به ترک خدمت را رقم بزند. در این میان، نظارت الگوریتمی به دلیل ماهیت سرد و مکانیکی قضاوت ها و ناتوانی در درک لایه های پنهان و زمینه های خاص رفتار انسانی، بیش از نظارت انسانی مستعد برانگیختن چنین واکنش هایی است. این مطالعه به صورت توصیفی–پیمایشی و با استفاده از پرسشنامه معتبر، بر روی ۲۳۲ نفر از کارکنان شرکت های بیمه استان اصفهان از میان ۵۸۰ نفر جامعه آماری در ۲۲ شرکت، انجام شد. برای آزمون مدل و فرضیه ها از نرم افزار SmartPLS ۳ استفاده گردید. یافته ها نشان داد که نظارت الگوریتمی در مقایسه با نظارت انسانی، استقلال ادراک شده کارکنان را کاهش داده، منجر به ارزیابی منفی تر از فرایند نظارت، عملکرد ضعیف تر، مقاومت بیشتر و قصد ترک کار بالاتر می شود. در مقابل، بیان هدف از نظارت الگوریتمی به عنوان یک فرایند اطلاعاتی و توسعه ای (نه صرفا ارزیابی کننده) می تواند میزان کاهش استقلال و تمایل به ترک خدمت را محدود کرده و نگرش کارکنان را بهبود بخشد.

کلیدواژه ها:

نظارت الگوریتمی در مقابل نظارت انسانی ، احساس استقلال ، قصد ترک کار ، کارکنان شرکت های بیمه