بازاندیشی نظارت در صنعت بیمه ایران با رویکرد تحول دیجیتال و تنظیم گری نوآورانه

تحولات گسترده فناوری های دیجیتال، هوش مصنوعی و تحلیل داده های کلان، ساختار سنتی نظارت در صنعت بیمه را با چالش های اساسی مواجه کرده است. در این شرایط، الگوهای نظارتی مبتنی بر کنترل های پسینی و مقررات ایستا، توان پاسخ گویی به پویایی و پیچیدگی بازار بیمه را ندارند. این مقاله با رویکرد نظری مفهومی، به بازاندیشی نظارت بیمه ای در مسیر نوآورانه برای دستیابی به تنظیم گری موثر پرداخته است. چارچوب مفهومی پیشنهادی مقاله بر سه بعد فناورانه، نهادی و سیاستی، و انسانی و فرهنگی استوار است که در تعامل با یکدیگر، بستر شکل گیری نظام نظارتی داده محور، تطبیقی و یادگیرنده را فراهم می سازند. نتایج نشان می دهد که تحقق نظارت نوآورانه مستلزم توسعه زیرساخت های RegTech و SupTech، بازطراحی ساختار نهادی بیمه مرکزی به عنوان سازمانی یادگیرنده، و ارتقای فرهنگ اعتماد و شفافیت در صنعت بیمه است. همچنین تاکید شده است که تحول فرهنگی و ارتقای مهارت های دیجیتال ناظران، پیش شرط گذار از تنظیم گری دستوری به تنظیم گری یادگیرنده است. مدل مفهومی ارائه شده می تواند مبنایی برای طراحی نظام نظارت بیمه ای هوشمند در افق ۱۴۱۰ و تحقق اهداف تحول دیجیتال در بیمه ایران باشد.

کلیدواژه ها:

بازاندیشی نظارت بیمه ای ، تنظیم گری نوآورانه ، رگ تک ، تحول دیجیتال ، بیمه مرکزی