تحول دیجیتال، پایداری مالی، شفافیت و رقابت پذیری

این مقاله با هدف بررسی تاثیر تحول دیجیتال در ساختار نظارتی بر پایداری مالی، شفافیت و رقابت پذیری با تاکید بر نقش حاکمیت شرکتی در صنعت بیمه انجام شده است. جامعه آماری شامل کارشناسان صنعت بیمه بوده و نمونه ای شامل ۳۲۷ نفر از طریق فرمول کوکران انتخاب شده است. مدل مفهومی تحقیق بر اساس روش معادلات ساختاری و نرم افزار Smart PLS تحلیل شده است. نتایج تحلیل ها نشان می دهد که تحول دیجیتال در ساختار نظارتی به طور مستقیم و مثبت بر پایداری مالی، شفافیت و رقابت پذیری تاثیرگذار است. به طوری که تاثیر این متغیر بر پایداری مالی با ضریب مسیر ۰.۷۹۶ و اندازه اثر ۰.۶۳۴، بر شفافیت با ضریب مسیر ۰.۶۹۵ و اندازه اثر ۰.۵۳۲ و بر رقابت پذیری با ضریب مسیر ۰.۵۷۸ و اندازه اثر ۰.۴۸۷، همگی معنادار و قوی است. علاوه بر این، نقش میانجی حاکمیت شرکتی نیز در تمامی روابط بررسی شده تایید شده است؛ به گونه ای که حاکمیت شرکتی به طور موثر میانجی گری روابط تحول دیجیتال در ساختار نظارتی با پایداری مالی (t=۹.۲۷۹، اندازه اثر=۰.۶۰۱) شفافیت و رقابت پذیری را ایفا می کند. این یافته ها نشان دهنده اهمیت بالای حاکمیت شرکتی در تقویت تاثیرات تحول دیجیتال بر متغیرهای کلیدی عملکرد در صنعت بیمه می باشد. در نهایت، شاخص های پایایی و روایی مدل، از جمله آلفای کرونباخ، CR، AVE و آزمون فورنل-لارکر، اعتبار و قابلیت اعتماد ابزارهای اندازه گیری را تایید می کنند. همچنین شاخص های ضریب تعیین و توان پیش بینی مدل، بیانگر قدرت مدل در توضیح و پیش بینی متغیرهای وابسته هستند. برازش کلی مدل نیز در حد قابل قبول و قوی ارزیابی شده است. بنابراین، یافته های این پژوهش می تواند راهنمای مفیدی برای صنعت بیمه در جهت توسعه و بهبود ساختار نظارتی دیجیتال و ارتقای حاکمیت شرکتی جهت افزایش پایداری مالی، شفافیت و رقابت پذیری سازمان ها باشد.

کلیدواژه ها:

تحول دیجیتال ، ساختار نظارتی ، پایداری مالی ، شفافیت ، رقابت پذیری ، حاکمیت شرکتی ، صنعت بیمه