کمی سازی تاب آوری شرکت های بیمه با اقتباس از تاب آوری زنجیره تامین

تحولات سریع فناورانه، پیچیدگی زنجیره های ارزش و افزایش وابستگی نظام های مالی به زیرساخت های دیجیتال باعث شده مفهوم تاب آوری سازمانی از یک موضوع صرفا عملیاتی به یک مولفه ی راهبردی در مدیریت ریسک تبدیل شود. صنعت بیمه به دلیل نقش کلیدی در انتقال و توزیع ریسک، در برابر شوک های سایبری، مالی و عملیاتی به سطحی قابل اندازه گیری از تاب آوری نیاز دارد. این پژوهش با الهام از چارچوب های تاب آوری زنجیره تامین، مدلی مفهومی برای تعمیم این رویکرد به حوزه ی بیمه ارائه می کند. در این مدل، سه ظرفیت اصلی تاب آوری شامل جذب (Absorptive)، سازگاری (Adaptive) و بازگردانی (Restorative) به شاخص های کمی قابل سنجش در سطح سازمانی ترجمه شده اند. از جمله این شاخص ها می توان به نسبت سرمایه در خطر به خسارت، زمان واکنش سازمان به شوک ها و زمان بازگشت عملیات اشاره کرد. همچنین با استفاده از چارچوب آزمون فشار سایبری EIOPA، سناریوهای بحرانی برای سنجش مقاومت مالی و عملیاتی شرکت بیمه طراحی می شود. یافته های مفهومی نشان می دهد این چارچوب امکان ارزیابی تطبیقی تاب آوری شرکت های بیمه، تقویت نظارت داده محور و تصمیم گیری راهبردی در سطح کلان را فراهم می سازد.

کلیدواژه ها:

تاب آوری زنجیره تامین ، ظرفیت جذب ، ظرفیت سازگاری ، ظرفیت بازگردانی ، فشار سایبری