بازاندیشی در توانمندسازی کارکنان نظارت بیمه مرکزی

در دهه های اخیر، توانمندسازی کارکنان به عنوان یکی از مفاهیم کلیدی در ادبیات مدیریت منابع انسانی و رفتار سازمانی مطرح شده است. پژوهشگران، توانمندسازی را نه تنها ابزاری برای ارتقای عملکرد، بلکه رویکردی بنیادین برای تقویت احساس معناداری، شایستگی، خودمختاری و اثرگذاری کارکنان می دانند. در این میان، با توجه به تحولات دیجیتال، تغییرات محیطی و پیچیدگی های بازار بیمه، ضرورت بازاندیشی در الگوهای کلاسیک توانمندسازی کارکنان در نهادهای نظارتی بیش از پیش احساس می شود. پژوهش حاضر با هدف بازاندیشی در توانمندسازی کارکنان نظارت بیمه مرکزی جمهوری اسلامی ایران و ارائه الگویی کارکردی در این زمینه انجام شد. از نظر هدف، این پژوهش کاربردی–توسعه ای و از نظر روش، آمیخته اکتشافی است. در بخش کیفی، داده ها از طریق مصاحبه نیمه ساختاریافته با ۱۷ نفر از مدیران باسابقه بیمه مرکزی و صنعت بیمه گردآوری و با روش تحلیل مضمون و نرم افزار MAXQDA تحلیل شد. در بخش کمی، جامعه آماری شامل مدیران و کارشناسان این سازمان بود که بر اساس فرمول کوکران ۱۱۰ نفر به صورت طبقه ای انتخاب شدند. داده های کمی با استفاده از روش تحلیل شکاف و تحلیل اهمیت–عملکرد در نرم افزار SPSS تجزیه وتحلیل گردید. یافته ها نشان داد که توانمندسازی کارکنان نظارت دارای هشت بعد اساسی شامل معناداری کار، شایستگی حرفه ای، خودمختاری در عمل، اثرگذاری سازمانی، دسترسی به منابع و اطلاعات، حمایت و اعتماد مدیریتی، مهارت های دیجیتال و یادگیری مستمر است. نتایج بیانگر آن بود که اگرچه برخی از این ابعاد در وضعیت مطلوبی قرار دارند، شکاف های قابل توجهی در حوزه های خودمختاری، حمایت مدیریتی و توانمندی های فناورانه مشاهده می شود. بر این اساس، بازطراحی سیاست های منابع انسانی، توسعه مهارت های دیجیتال و استقرار نظام یادگیری مستمر به عنوان راهکارهای کلیدی برای ارتقای کارآمدی نظارت و بهبود عملکرد بیمه مرکزی پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

توانمندسازی کارکنان ، بازاندیشی و بازآموزی ، نظارت بیمه مرکزی