نظارت آینده نگر در صنعت بیمه؛ ریسک های نوظهور و مدل سازی تاب آوری

این پژوهش با هدف بررسی نظارت آینده نگر در صنعت بیمه و تحلیل ریسک های نوظهور با تاکید بر مدل سازی تاب آوری انجام شده است. مسئله اصلی تحقیق، ناکارآمدی رویکردهای واکنشی سنتی در مواجهه با تغییرات سریع اقلیمی، فناوری و ژئوپلیتیکی است. روش پژوهش مبتنی بر مرور تحلیلی-تطبیقی ادبیات علمی، گزارش های بین المللی و تجارب محلی صنعت بیمه بوده و در کنار آن از تحلیل سناریویی و چارچوب های مدل سازی تاب آوری برای استخراج یافته ها استفاده شده است. نتایج نشان می دهد که ریسک های اقلیمی، سایبری و ژئوپلیتیکی بیشترین تهدید را برای ثبات مالی بیمه گران ایجاد می کنند و در مقابل، به کارگیری ابزارهای نوین پیش بینی، استفاده از داده های جایگزین و ادغام مدیریت ریسک سازمانی با مدیریت تداوم کسب وکار، می تواند تاب آوری صنعت بیمه را به طور معناداری افزایش دهد. نوآوری این مقاله در ترکیب رویکردهای جهانی با اقتضائات محلی و ارائه چارچوبی کاربردی برای سیاست گذاران و شرکت های بیمه است تا بتوانند ضمن کاهش شکاف حفاظتی، نقش موثرتری در ایجاد اقتصادی پایدار و مقاوم ایفا کنند.

کلیدواژه ها:

صنعت بیمه ، نظارت آینده نگر ، تاب آوری ، ریسک های نوظهور