اولویت بندی راهبردهای نظارتی در مدیریت ریسک های نوظهور در صنعت بیمه ایران با رویکرد تحلیل سلسله مراتبی (AHP)

صنعت بیمه به عنوان یکی از ارکان کلیدی نظام مالی، نقشی اساسی در توزیع ریسک و پایداری اقتصادی ایفا می کند. با این حال، تحولات سریع در حوزه هایی مانند تغییرات اقلیمی، تهدیدات سایبری، بلایای طبیعی و فناوری های مالی نوین، منجر به بروز ریسک های نوظهوری شده است که ساختارهای نظارتی سنتی توانایی کافی برای مواجهه با آن ها را ندارند. در چنین شرایطی، شناسایی و اولویت بندی راهبردهای نظارتی می تواند به افزایش تاب آوری و توانگری صنعت بیمه ایران کمک شایانی نماید. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی–تحلیلی است. داده ها از طریق مطالعات کتابخانه ای و پرسشنامه مقایسات زوجی در میان خبرگان صنعت بیمه و نهادهای نظارتی گردآوری شد. تحلیل داده ها با بهره گیری از فرایند تحلیل سلسله مراتبی (AHP) و نرم افزار Expert Choice انجام گرفت. یافته ها نشان داد که «نظارت مبتنی بر ریسک» بالاترین اولویت را داراست و پس از آن «فناوری های نظارتی» و «تقویت کفایت سرمایه» در رتبه های بعدی قرار گرفتند. همچنین راهبردهایی همچون تدوین مقررات ویژه ریسک های سایبری، ارتقای شفافیت داده ها و توانمندسازی منابع انسانی به عنوان اقدامات مکمل شناسایی شدند. در مجموع، نتایج بیانگر آن است که صنعت بیمه ایران برای مقابله با ریسک های نوظهور به چارچوبی آینده نگر و چندبعدی نیاز دارد؛ چارچوبی که اصلاحات نهادی، نوآوری فناورانه، تقویت مالی و توسعه سرمایه انسانی را به صورت هم زمان در بر گیرد.

کلیدواژه ها:

ریسک های نوظهور ، صنعت بیمه ، فرایند تحلیل سلسله مراتبی ، فناوری های نظارتی و تنظیم گری فناورانه ، نظارت مبتنی بر ریسک