نقش فرهنگ سازمانی دیجیتال در ارتقای سلامت روان کارکنان: مطالعه موردی در شهرداری شیراز

تحول دیجیتال در سال های اخیر موجب دگرگونی در ساختار، فرآیندها و فرهنگ سازمانی نهادهای خدمات رسان شهری شده است. هدف این پژوهش، بررسی نقش فرهنگ سازمانی دیجیتال در ارتقای سلامت روان کارکنان شهرداری شیراز می باشد. پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت، توصیفی–همبستگی است. جامعه آماری شامل کلیه کارکنان شهرداری شیراز در سال ۱۴۰۴ بوده و نمونه گیری به روش تصادفی ساده انجام شد. داده ها از طریق پرسشنامه الکترونیکی گردآوری گردید و در مجموع، ۲۵۰ پرسشنامه معتبر در تحلیل نهایی مورد استفاده قرار گرفت. برای سنجش فرهنگ سازمانی دیجیتال، از پرسشنامه محقق ساخته مبتنی بر مدل Westerman و همکاران (۲۰۱۴) شامل چهار مولفه رهبری دیجیتال، یادگیری فناورانه، شفافیت ارتباطی و حمایت از نوآوری استفاده شد. سلامت روان نیز با استفاده از پرسشنامه سلامت عمومی (GHQ-۱۲) ارزیابی گردید. پایایی ابزارها با ضریب آلفای کرونباخ به ترتیب ۰٫۸۹ و ۰٫۸۶ تایید شد. داده ها با بهره گیری از نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ و آزمون های همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه تحلیل شدند. یافته ها نشان داد بین فرهنگ سازمانی دیجیتال و سلامت روان کارکنان رابطه ای مثبت و معنادار وجود دارد (r=۰.۵۸, p<۰.۰۱). همچنین، حمایت از نوآوری قوی ترین پیش بینی کننده سلامت روان شناخته شد. بر این اساس، تقویت مولفه های فرهنگ دیجیتال از طریق رهبری تحول آفرین، یادگیری فناورانه و ارتباطات شفاف می تواند نقش موثری در بهبود سلامت روان و کاهش فشارهای روانی ناشی از تحول دیجیتال ایفا کند. پیشنهاد می شود مدیران شهری با توسعه فرهنگ دیجیتال حمایتی و برنامه های آموزشی هدفمند، زمینه توازن میان نوآوری فناورانه و سلامت انسانی را فراهم سازند.

کلیدواژه ها:

فرهنگ سازمانی دیجیتال ، سلامت روان ، رهبری دیجیتال ، یادگیری فناورانه ، شهرداری شیراز