ارزیابی سطح آمادگی جسمانی کارمندان شهرداری و ارتباط آن با بهره وری کاری

این پژوهش با هدف ارزیابی سطح آمادگی جسمانی کارمندان شهرداری و تحلیل ارتباط آن با بهره وری کاری انجام شد. اهمیت موضوع از آنجا ناشی می شد که بسیاری از وظایف کارکنان شهرداری، چه در واحدهای اجرایی و چه در بخش های اداری، به سطحی از سلامت بدنی و توانایی انجام کار بدون افت کیفیت نیاز داشت. روش پژوهش به صورت توصیفی–تحلیلی و کاربردی طراحی شد و جامعه آماری شامل کارکنان شاغل در واحدهای مختلف شهرداری بود که نمونه گیری به صورت تصادفی طبقه ای انجام گرفت تا تفاوت های شغلی و جسمانی کارکنان به درستی نمایان شود. داده ها با استفاده از آزمون های استاندارد آمادگی جسمانی شامل سنجش استقامت قلبی–عروقی، قدرت عضلانی، انعطاف پذیری و شاخص ترکیب بدنی گردآوری شد و برای سنجش بهره وری از پرسشنامه معتبر بهره وری سازمانی استفاده گردید. نتایج نشان داد میان سطح آمادگی جسمانی و بهره وری کاری کارکنان رابطه ای مثبت و معنادار وجود داشت و افرادی که از آمادگی بدنی مناسب تری برخوردار بودند، عملکرد بهتری در وظایف روزانه، سطح انرژی بالاتر، خستگی کمتر و دقت بیشتری در کار داشتند. همچنین تحلیل ها نشان داد که استقامت قلبی–عروقی و قدرت عضلانی بیشترین نقش را در ارتقای بهره وری ایفا می کردند. در جمع بندی، یافته ها بر ضرورت توجه مدیریت شهری به طراحی برنامه های منظم فعالیت بدنی، بهبود شرایط ارگونومی محیط کار، و تدوین سیاست های تشویقی برای ارتقای سلامت جسمانی کارکنان تاکید دارد؛ زیرا اجرای چنین اقدامات حمایتی می تواند در بلندمدت موجب افزایش بهره وری، کاهش هزینه های درمانی، بهبود رضایت شغلی و ارتقای کیفیت ارائه خدمات شهری شود.

کلیدواژه ها:

آمادگی جسمانی ، بهره وری کاری ، کارکنان شهرداری ، استقامت قلبی عروقی