یکپارچه سازی برنامه های ایمنی و زیست محیطی در مسیر تحقق توسعه پایدار شهری

با توجه به گسترش شتابان شهرنشینی و افزایش چالش های زیست محیطی و ایمنی، ضرورت یکپارچه سازی برنامه های ایمنی شهری و مدیریت محیط زیست به عنوان راهبردی کلیدی در تحقق توسعه پایدار شهری بیش از پیش احساس می شود. در این مقاله، تلاش شده است تا با رویکردی تحلیلی و کاربردی، تعامل میان سیاست های ایمنی و برنامه های زیست محیطی در چارچوب توسعه پایدار مورد بررسی قرار گیرد. پژوهش حاضر بر پایه مطالعات کتابخانه ای، مصاحبه های تخصصی و تحلیل داده های تجربی انجام شده است و نمونه موردی آن، شهر شیراز به عنوان یکی از کلان شهرهای مهم ایران انتخاب گردیده است. یافته های تحقیق نشان می دهد که هم افزایی میان سیاست های ایمنی شهری (نظیر مدیریت بحران، آتش نشانی، و کنترل خطرات انسانی) با برنامه های زیست محیطی (نظیر کاهش آلودگی هوا، مدیریت پسماند، و حفاظت از منابع طبیعی) می تواند نه تنها سطح تاب آوری شهری را ارتقا دهد بلکه موجب افزایش کیفیت زندگی و پایداری اکولوژیکی در بلندمدت شود. همچنین نتایج نشان می دهد که نبود ساختار نهادی منسجم و هماهنگی بین بخشی میان دستگاه های مسئول، از موانع اصلی تحقق این هدف به شمار می آید. بر این اساس، تقویت چارچوب های نهادی، مشارکت عمومی، و استفاده از فناوری های نوین در مدیریت داده های شهری، به عنوان مولفه های کلیدی برای یکپارچه سازی موثر پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

توسعه پایدار شهری ، مدیریت ایمنی ، محیط زیست شهری ، هماهنگی بین بخشی ، تاب آوری شهری