نقش آموزش های محیط زیستی در کاهش حوادث شهری و ارتقای ایمنی عمومی (مطالعه موردی: کلان شهر شیراز)

در دهه های اخیر، رشد سریع شهرنشینی و توسعه نامتوازن زیرساخت ها موجب افزایش بروز حوادث شهری و کاهش سطح ایمنی عمومی در کلان شهرها شده است. یکی از موثرترین رویکردها برای کاهش این خطرات، ترویج آموزش های محیط زیستی در میان شهروندان است. این پژوهش با هدف بررسی نقش آموزش های محیط زیستی در کاهش حوادث شهری و ارتقای ایمنی عمومی در شهر شیراز انجام شد. روش تحقیق، توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر داده های گردآوری شده از طریق پرسش نامه و مصاحبه با شهروندان و کارشناسان شهرداری بود. نتایج پژوهش نشان داد که بین سطح آموزش های محیط زیستی و میزان آگاهی، رفتار ایمن و مشارکت شهروندان در مدیریت محیط شهری رابطه ای مستقیم وجود دارد. شهروندانی که در برنامه های آموزشی محیط زیستی شرکت کرده بودند، رفتارهای ایمن تری در زمینه تفکیک زباله، مصرف انرژی، نگهداری از فضاهای سبز و واکنش مناسب در شرایط اضطراری داشتند. همچنین مشخص شد که آموزش های محیط زیستی نقش مهمی در کاهش خطرات ناشی از آتش سوزی، آلودگی، فرونشست زمین و تجمع پسماندهای خطرناک ایفا می کند. پژوهش تاکید می کند که گسترش آموزش های محیط زیستی از طریق مدارس، رسانه ها، و نهادهای شهری می تواند موجب ارتقای فرهنگ ایمنی، کاهش هزینه های ناشی از حوادث و افزایش تاب آوری شهری شود. در نهایت، نتایج نشان داد که آموزش شهروندان نه تنها ابزار آگاهی بخشی، بلکه راهبردی پایدار برای مدیریت ایمن و هوشمند محیط شهری است.

کلیدواژه ها:

آموزش محیط زیستی ، ایمنی شهری ، مدیریت پایدار ، آگاهی عمومی ، شیراز