تعامل میان هنر شهری و توسعه پایدار: نقش شهرداری در زیباسازی و هویت بخشی به فضاهای عمومی

شهرهای معاصر با چالش هایی همچون یکنواختی سیمای شهری، کاهش حس تعلق شهروندی و گسست هویت فرهنگی مواجه اند. در این میان، هنر شهری به عنوان ابزاری خلاقانه و انسانی، می تواند نقش مهمی در بازآفرینی فضاهای عمومی و دستیابی به توسعه پایدار ایفا کند. این پژوهش با هدف بررسی تعامل میان هنر شهری و توسعه پایدار، بر نقش شهرداری در مدیریت، حمایت و جهت دهی به پروژه های زیباسازی شهری تمرکز داشته است. روش تحقیق به صورت توصیفی تحلیلی و مبتنی بر مطالعات میدانی و کتابخانه ای انجام شد. یافته ها نشان داد که حضور آثار هنری در فضاهای عمومی، زمانی تاثیرگذار است که با برنامه ریزی منسجم و مشارکت هنرمندان و شهروندان همراه شود. شهرداری به عنوان نهاد محوری در مدیریت شهری، از طریق سیاست گذاری فرهنگی، طراحی دستورالعمل های هنری و تامین منابع مالی مناسب، می تواند بستری برای ارتقای کیفیت محیط شهری و تقویت هویت اجتماعی فراهم کند. نتایج حاکی از آن است که تلفیق هنر شهری با اهداف توسعه پایدار، نه تنها به بهبود زیبایی شناسی شهر کمک می کند، بلکه موجب پویایی فرهنگی، ارتقای رضایت شهروندان و پایداری اجتماعی می گردد. در نهایت، می توان گفت که توجه راهبردی شهرداری ها به هنر شهری، گامی موثر در جهت تحقق شهری زیبا، پویا و پایدار خواهد بود.

کلیدواژه ها:

هنر شهری ، توسعه پایدار ، شهرداری ، فضاهای عمومی