نقش سرمایه اجتماعی در ارتقای تاب آوری شهری شیراز در برابر حوادث آتش سوزی

تاب آوری شهری به عنوان توانایی شهر برای مقابله با حوادث و بازسازی سریع پس از وقوع آن ها، نقش مهمی در مدیریت بحران دارد. سرمایه اجتماعی، شامل اعتماد متقابل، شبکه های اجتماعی و مشارکت شهروندان، یکی از عوامل موثر در افزایش تاب آوری شهری محسوب می شود. این پژوهش با هدف بررسی نقش سرمایه اجتماعی در ارتقای تاب آوری شهری شیراز در برابر حوادث آتش سوزی انجام شد. روش تحقیق ترکیبی و شامل مطالعه موردی شهر شیراز، مصاحبه با مدیران و کارشناسان سازمان آتش نشانی و شهرداری و تحلیل داده های میدانی از طریق پرسش نامه بود. نتایج نشان داد که شبکه های اجتماعی محلی، سطح اعتماد شهروندان به نهادهای رسمی و مشارکت فعال در برنامه های پیشگیری و آموزش، ارتباط مستقیمی با کاهش اثرات حوادث آتش سوزی و تسریع فرآیند بازتوانی دارند. همچنین، فقدان سرمایه اجتماعی موجب تاخیر در اطلاع رسانی، پراکندگی واکنش ها و افزایش آسیب ها می شود. یافته های این پژوهش نشان می دهند که تقویت سرمایه اجتماعی از طریق آموزش های محله ای، ارتقای همکاری بین شهروندان و نهادهای رسمی و ایجاد انجمن های محلی می تواند تاب آوری شهری شیراز را به شکل ملموس ارتقا دهد. این نتایج برای برنامه ریزی شهری، مدیریت بحران و سیاست گذاری های مربوط به کاهش خطر حوادث آتش سوزی اهمیت قابل توجهی دارد.

کلیدواژه ها:

تاب آوری شهری ، سرمایه اجتماعی ، حوادث آتش سوزی ، شیراز ، مدیریت بحران