بررسی اثر بخشی درمان شناختی رفتاری (CBT) در مدیریت استرس و بهبود شیوههای والدگری پس از طلاق

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر بخشی درمان شناختی رفتاری (CBT) در مدیریت استرس و بهبود شیوههای والدگری پس از طلاق انجام شده است. این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه گواه بوده و جامعه آماری پژوهش شامل زنان مطلقه دارای فرزند شهر تهران میباشند ۳۰ نفر به شیوه در دسترس انتخاب شده و به صورت تصادفی در دو گروه ۱۵ نفره درمان شناختی رفتاری و گواه جایگزین شدند ابزار مورد استفاده به منظور جمع آوری دادهها پرسشنامه افسردگی اضطراب و استرس لاویبوند و لاویبوند (۱۹۹۵) و پرسشنامه اقتدار والدینی بوری (۱۹۹۱) میباشد برای تجزیه و تحلیل دادههای جمع آوری شده از آزمون تحلیل کوواریانس تک متغیری استفاده شده است. یافتههای حاصل از پژوهش نشان میدهد که درمان شناختی رفتاری بر مدیریت استرس و نیز بهبود شیوههای والدگری پس از طلاق اثر معنی دار دارد.

کلیدواژه ها:

درمان شناختی رفتاری (CBT) ، مدیریت ، استرس ، شیوه های والدگری ، طلاق