نقش احساس گناه و شرم درونی شده در پیش بینی افکار خودکشی در زنان دارای اختلافات زناشویی

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش شرم درونی شده و احساس گناه در پیش بینی افکار خودکشی در زنان دارای اختلافات زناشویی بود. این مطالعه از نوع کمی توصیفی همبستگی و کاربردی است. جامعه آماری شامل ۱۴۶ زن دارای تجربه اختلافات زناشویی بود که به صورت نمونه گیری در دسترس از میان مراجعان کلینیکهای روانشناسی شهر همدان انتخاب شدند. داده ها با استفاده از سه ابزار استاندارد شامل پرسشنامه شرم درونی شده کوکلر (۱۹۹۳)، پرسشنامه احساس گناه کوگلر و جونز و پرسشنامه افکار خودکشی بک (BSSI) جمع آوری شد. تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و با روشهای آمار توصیفی، ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه انجام گرفت. یافته ها نشان داد بین شرم درونی شده و احساس گناه با افکار خودکشی رابطه معنادار و مثبت وجود دارد. با این حال، در تحلیل رگرسیون چندگانه علیرغم معنادار بودن مدل کلی و تبیین ۳۲.۷ درصد از واریانس افکار خودکشی، هیچیک از متغیرهای شرم درونی شده و احساس گناه به تنهایی پیش بینی کننده معناداری نبودند. این موضوع ممکن است ناشی از همپوشانی زیاد بین دو متغیر و بروز پدیده هم خطی باشد. نتایج این پژوهش نشان دهنده اهمیت هیجانات منفی خودارزیاب در شکل گیری افکار خودکشی در زنان دارای تعارضات زناشویی است و بر ضرورت مداخلات روانشناختی هدفمند جهت کاهش شرم درونی شده و احساس گناه تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

احساس گناه ، شرم درونی شده ، افکار خودکشی ، اختلافات زناشویی