بررسی رابطه بین تیپ شخصیتی با میزان اعتماد به نفس در دانشجویان دختر خوابگاهی

هدف از انجام این پژوهش بررسی رابطه بین تیپ شخصیتی و میزان اعتماد به نفس در دانشجویان دختر خوابگاهی دانشگاه فرهنگیان در سالهای تحصیلی ۱۴۰۳ - ۱۴۰۴ بود. جامعه آماری این تحقیق شامل کلیه دانشجویان دختر خوابگاهی دانشگاه فرهنگیان بود که تعداد آنها تقریبا ۱۷۰۰ نفر برآورد شد حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران برابر با ۳۱۳ نفر تعیین شد و نمونه گیری به صورت طبقه ای و تصادفی از میان خوابگاههای دولتی صورت گرفت برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه شخصیتی سوال (۵ (گزینه ای و پرسشنامه اعتماد به نفس آیزنک (۳۰) سوال ۲ گزینه ای استفاده شد که اعتبار و پایایی آنها قبلا در ایران تایید شده بود روش تحقیق این مطالعه همبستگی بود و داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۷ تجزیه و تحلیل شدند. یافتههای پژوهش نشان داد که بین تیپ شخصیتی روان نژندی انعطاف پذیری دلپذیری و مسئولیت پذیری با میزان اعتماد به نفس رابطه معناداری وجود ندارد؛ به عبارت دیگر این عوامل تیپ شخصیتی به طور مستقیم تاثیری بر افزایش یا کاهش اعتماد به نفس دانشجویان ندارند اما بین تیپ شخصیتی برونگرایی و میزان اعتماد به نفس رابطه مثبت و معناداری مشاهده شد این نتیجه نشان داد که دانشجویان برون گرا به دلیل ویژگیهایی مانند اجتماعی، بودن انرژی بالا و تمایل به تعاملات بین فردی از اعتماد به نفس بیشتری برخوردار هستند نتایج این پژوهش میتواند به برنامه ریزیهای مشاوره ای و روان شناختی در محیطهای خوابگاهی دانشگاهها کمک کند تا با تقویت ویژگیهای اجتماعی و مهارتهای برون گرایی اعتماد به نفس دانشجویان افزایش یابد، همچنین پیشنهاد میشود تحقیقات آینده عوامل محیطی و اجتماعی موثر بر اعتماد به نفس را در کنار ویژگیهای شخصیتی مورد بررسی قرار دهند.

کلیدواژه ها:

رضایت شغلی ، استرس شغلی ، پیشرفت تحصیلی ، معلمان ، دانش آموزان