تاثیر روشهای یادگیری مبتنی بر بازی بر انگیزه و یادگیری کودکان

یادگیری مبتنی بر بازی به عنوان یک روش نوین، آموزشی تاثیرات قابل توجهی بر انگیزه و یادگیری کودکان دارد. این پژوهش با هدف تاثیر این روش بر انگیزه و میزان یادگیری کودکان انجام شد. جامعه آماری شامل ۱۰۰ بررسی دانش آموز ۷ تا ۱۰ ساله از مدارس ابتدایی شهر رشت بود که به دو گروه آزمایش (آموزش مبتنی بر بازی) و کنترل (آموزش سنتی) تقسیم شدند. مدت زمان اجرای پژوهش ۶ هفته بود. روش تحقیق ترکیبی (کمی کیفی) در این مطالعه به کار گرفته شد. داده های کمی از طریق پرسشنامه انگیزه یادگیری و آزمون پیشرفت تحصیلی جمع آوری و با استفاده از آزمون T مستقل تحلیل شدند. داده های کیفی نیز از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با دانش آموزان، معلمان و والدین جمع آوری و با روش تحلیل مضمون بررسی شدند. یافته های آماری نشان داد که میانگین نمرات انگیزه و یادگیری در گروه آزمایش به طور معناداری بالاتر از گروه کنترل بود (p<۰.۰۵). همچنین داده های کیفی نشان دادند که کودکان گروه آزمایش علاقه بیشتری به فعالیت های آموزشی داشتند و تمرکز و تعامل اجتماعی آنها نیز افزایش یافته بود. نتایج این مطالعه تایید کرد که یادگیری مبتنی بر بازی می تواند به طور موثری انگیزه و میزان یادگیری کودکان را بهبود بخشد. علاوه بر این، استفاده از بازی ها به عنوان یک ابزار آموزشی، مهارت های اجتماعی و حل مسئله کودکان را نیز تقویت می کند. با وجود محدودیت هایی نظیر جامعه آماری کوچک و مدت زمان کوتاه اجرای برنامه، این پژوهش نشان دهنده پتانسیل بالای یادگیری مبتنی بر بازی در ارتقای کیفیت آموزش کودکان است. پیشنهاد می شود تحقیقات آینده با جامعه آماری بزرگتر و مدت زمان اجرای طولانی تر انجام شود تا نتایج جامع تری ارائه شود.

کلیدواژه ها:

یادگیری مبتنی بر بازی ، انگیزه کودکان ، آموزش ، انگیزه تحصیلی