تبیین رابطه سبکهای فرزندپروری با عزت نفس و خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان پایه ششم ابتدایی نمونه کاوی شهر (داراب

نحوه تعامل والدین با فرزندان به عنوان یکی از عوامل بنیادین، تربیتی می تواند بر شکل گیری شخصیت، نگرش به خود و عملکرد تحصیلی دانش آموزان تاثیر گذار باشد. در دوره پایانی دبستان که مرحله ای حساس در رشد روانی اجتماعی کودکان است، مولفه هایی چون عزت نفس و خودکارآمدی تحصیلی نقشی کلیدی در موفقیت های فردی و آموزشی ایفاء می کنند. با توجه به اهمیت سبک های فرزندپروری در تقویت یا تضعیف این ویژگی ها، این پژوهش با هدف تبیین رابطه میان سبک های فرزندپروری والدین با عزت نفس و خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان پایه ششم ابتدایی در شهر داراب انجام شده است. روش تحقیق توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای با رویکرد تطبیقی است. نتایج حاصل از تحلیل پژوهش های پیشین نشان می دهد که سبک فرزندپروری مقتدرانه با افزایش عزت نفس و ارتقای خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان ارتباط معنادار دارد؛ در حالی که سبک های سهل گیرانه و مستبدانه اغلب تاثیرات منفی بر این دو مولفه دارند. در نتیجه، ترویج سبک فرزندپروری مقتدرانه و افزایش آگاهی والدین نسبت به شیوه های تربیتی موثر می تواند نقش مهمی در ارتقای سلامت روانی و موفقیت تحصیلی کودکان ایفاء کند.

کلیدواژه ها:

تعامل والدین با فرزندان ، عملکرد تحصیلی دانش آموزان دبستان ، شهر داراب