اثر بخشی مهارت ارتباط نرم بر رشد هیجانی و شناختی در کودکان مبتلا به اتیسم

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر بخشی مهارت ارتباط نرم بر رشد هیجانی و شناختی در کودکان مبتلا به اتیسم انجام شده است. این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با پیش آزمون و پس آزمون و گروه کنترل بوده و جامعه آماری را کودکان مبتلا به اتیسم در تهران تشکیل می دهند. تعداد ۳۰ نفر از افراد به عنوان گروه نمونه انتخاب شده و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایشی (۱۵) نفر) و کنترل (۱۵) نفر) قرار گرفتند. مقیاس تجدیدنظر شده هوش و کسلر کودکان (۱۹۶۹) و مقیاس ناگویی هیجانی تورنتو (۲۰-TAS) به عنوان ابزارهای استفاده شده در این پژوهش مورد استفاده قرار گرفته است. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها تحلیل کوواریانس بکار گرفته شده است. یافته های بدست آمده در دو مرحله اجرای آزمون در دو گروه آزمایش و کنترل اثر بخشی مهارت ارتباط نرم بر رشد هیجانی و رشد شناختی در کودکان مبتلا به اتیسم را با ۰/۹۹ اطمینان تایید کرده است.

کلیدواژه ها:

مهارت ارتباط ، نرم ، رشد هیجانی ، رشد ، شناختی ، کودکان مبتلا به اتیسم