اثر بخشی طرحواره درمانی بر ،اضطراب، افسردگی ،خستگی کیفیت زندگی و خواب در بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس

مولتیپل اسکلروزیس (MS) یک بیماری مزمن و خودایمنی است که بر سیستم عصبی مرکزی تاثیر می گذارد و منجر به مشکلات جسمی و روانی مختلفی در بیماران می شود. از جمله مشکلات روان شناختی رایج در این بیماران می توان به اضطراب، افسردگی، خستگی و اختلالات خواب اشاره کرد که می تواند تاثیرات منفی زیادی بر کیفیت زندگی آنها داشته باشد. هدف این مطالعه، بررسی اثر بخشی طرحواره درمانی در کاهش اضطراب، افسردگی، خستگی، بهبود کیفیت زندگی و خواب در بیماران مبتلا به MS بود. در این تحقیق از روش تجربی با طراحی پیش آزمون-پس آزمون و گروه گواهی استفاده شد. ۳۰ نفر از بیماران مبتلا به MS که به مراکز درمانی مراجعه کرده بودند به طور تصادفی در دو گروه آزمایشی و گواهی تقسیم شدند. گروه آزمایشی تحت درمان طرحواره درمانی قرار گرفتند، در حالی که گروه گواهی هیچگونه مداخله ای دریافت نکردند. نتایج نشان داد که درمان طرحواره درمانی به طور معناداری موجب کاهش اضطراب، افسردگی و خستگی و همچنین بهبود کیفیت زندگی و خواب بیماران در مقایسه با گروه گواهی شد. این نتایج نشان دهنده اثر بخشی طرحواره درمانی به عنوان یک روش مکمل در درمان مشکلات روان شناختی بیماران مبتلا به MS است. بر اساس یافته های این تحقیق پیشنهاد می شود که طرحواره درمانی به عنوان یک گزینه درمانی روان شناختی در کنار درمانهای دارویی و جسمی برای این بیماران مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

مولتیپل اسکلروزیس ، طرحواره درمانی ، اضطراب ، افسردگی ، خستگی ، کیفیت زندگی ، خواب ، مداخلات روان شناختی