رابطه خشنودی زناشویی و الگوهای ارتباطی زوجین با رضایت جنسی در زنان مبتلا به دیابت

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه خشنودی زناشویی و الگوهای ارتباطی زوجین با رضایت جنسی در زنان مبتلا به دیابت بود. روش پژوهش توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل زنان متاهل مبتلا به دیابت نوع ۲، مراجعه کننده به بیمارستانهای تابعه علوم پزشکی شهر تهران در سه ماهه اول سال ۱۴۰۳ بود که جهت گزینش نمونه پژوهش به روش نمونه گیری هدفمند ۱۵۰ نفر انتخاب شدند. جهت جمع آوری اطلاعات از مقیاس رضایت جنسی هادسون و همکاران (۱۹۸۱)، شاخص خشنودی زوجی فانگ و راگ (۲۰۰۷) و پرسشنامه الگوهای ارتباطی کریستنسن و سولاوای (۱۹۹۱) استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل اطلاعات از آزمون آماری همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه به روش همزمان استفاده شد. نتایج نشان داده است بین خشنودی زناشویی با رضایت (۰/۵۲) و الگوی ارتباطی سازنده متقابل (۰/۵۶) رابطه مثبت و معنادار و بین الگوهای ارتباطی توقع کناره گیر (۰/۶۶-) و اجتناب متقابل (۰/۶۷) با رضایت جنسی رابطه منفی و معنادار وجود دارد (۰/۰۱>P). همچنین نتایج نشان داده است خشنودی زناشویی ۶۲ درصد، الگوی ارتباطی زوجین ۰/۵۱ درصد از واریانس رضایت جنسی را پیش بینی میکند.

کلیدواژه ها:

الگوهای ارتباطی ، زوجین خشنودی ، زناشویی دیابت ، رضایت جنسی زنان