پیش بینی تعارضات زناشویی براساس حساسیت به انتقاد و خودپنداره در زوجین

پژوهش حاضر با هدف پیش بینی تعارضات زناشویی براساس حساسیت به انتقاد و خودپنداره در زوجین انجام گرفت. روش پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی پیش بین بود. جامعه آماری پژوهش حاضر را کلیه زوج های شهر تهران در سال ۱۴۰۳ تشکیل دادند. نمونه ای به حجم ۸۰ زوج (۱۶۰ نفر) از جامعه مورد پژوهش به شیوه هدفمند انتخاب شدند. ابزار گردآوری اطلاعات شامل پرسشنامه تعارضات زناشویی ثنایی و براتی (۱۳۷۵)، پرسشنامه خودپنداره راجرز (۱۹۶۱)، پرسشنامه حساسیت به انتقاد گوردون اتلس (۱۹۹۴)؛ و روش تجزیه و تحلیل اطلاعات ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون به شیوه همزمان به کمک نرم افزار ۲۶-SPSS بود. ضرایب بتا در حساسیت به انتقاد و خودپنداره نشان می دهد که حساسیت به انتقاد (۰/۳۰۳ = B) و خودپنداره (۰/۳۹۳ = B) پیش بینی کننده مثبت و معنادار تعارضات زناشویی است. این تحقیق نشان می دهد حساسیت به انتقاد، خودپنداره تلویحات کاربردی فراوانی در زمینه های پژوهشی، سبب شناسی و درمان تعارضات زناشویی دارد.

کلیدواژه ها:

تعارضات زناشویی ، حساسیت به انتقاد ، خود پنداره