هوش هیجانی و اعتیاد به گوشیهای هوشمند تحلیل رابطه و پیامدهای روانشناختی

هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه بین هوش هیجانی و اعتیاد به گوشی هوشمند در میان دانش آموزان مقطع متوسطه دوم شهر یاسوج بود این پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی بوده و جامعه آماری آن را ۱۳۰ دانش آموز (۴۷) پسر و ۸۳ دختر تشکیل میداد که به روش نمونه گیری تصادفی انتخاب شدند. برای گردآوری دادهها، از پرسشنامه هوش هیجانی شات و همکاران و پرسشنامه اعتیاد به تلفن همراه سواری استفاده شد. دادههای جمع آوری شده با استفاده از نرم افزار SPSS و روشهای آماری ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که بین هوش هیجانی و اعتیاد به تلفن همراه رابطه معنادار و معکوسی وجود دارد؛ به این معنا که دانش آموزانی که سطح بالاتری از هوش هیجانی داشتند وابستگی کمتری به تلفن همراه نشان دادند از میان مولفههای هوش هیجانی خوشبینی و کاربرد هیجانات تاثیر بیشتری در کاهش وابستگی به تلفن همراه داشتند، در حالی که ضعف در کنترل هیجانات و مدیریت استرس احتمال استفاده افراطی از تلفن همراه را افزایش میداد. همچنین، مشخص شد که میزان وابستگی به گوشی هوشمند در دختران بیشتر از پسران است و نوع استفاده مانند حضور در شبکه های اجتماعی یا انجام بازیهای آنلاین نیز بر شدت وابستگی تاثیر دارد. با توجه به یافتههای پژوهش پیشنهاد میشود که برنامههای آموزشی در مدارس برای تقویت هوش هیجانی دانش آموزان اجرا شود تا آنها بتوانند کنترل بیشتری بر رفتارهای دیجیتال خود داشته باشند ،همچنین طراحی اپلیکیشنهای هوشمند برای مدیریت زمان استفاده از گوشی برگزاری کارگاههای مشاوره ای و تدوین سیاستهای محدود کننده اما انعطاف پذیر در مدارس و خانواده ها میتواند در کاهش اعتیاد به گوشیهای هوشمند موثر باشد نتایج این پژوهش میتواند به ،والدین معلمان و سیاست گذاران آموزشی در تدوین راهکارهای پیشگیرانه برای کاهش اثرات منفی تلفنهای هوشمند کمک کند.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، اعتیاد به تلفن همراه ، دانش آموزان مقطع متوسطه دوم شهر یاسوج