نقش پریشانی روانشناختی و معنا در زندگی در پیش بینی اعتیاد به شبکه های اجتماعی در دانشجویان متاهل

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش پریشانی روانشناختی و معنا در زندگی در پیش بینی اعتیاد به شبکههای اجتماعی در دانشجویان متاهل بود. روش پژوهش توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل دانشجویان رشته روانشناسی دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران-مرکز در حال تحصیل در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بود که جهت گزینش نمونه پژوهش به روش نمونه گیری در دسترس تعداد ۲۷۴ نفر به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. جهت جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه اعتیاد به شبکه های اجتماعی مبتنی بر موبایل احمدی و همکاران (۱۳۹۵)، افسردگی، اضطراب، استرس (لوبیاند و لوبیاند، ۱۹۹۵) و پرسشنامه معنا در زندگی (استیگر، ۲۰۱۰) استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل اطلاعات از آزمون آماری همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه به روش همزمان و نرم افزار ۲۶-SPSS استفاده شده است. نتایج نشان داده است بین پریشانی روانشناختی (افسردگی، اضطراب و استرس) با اعتیاد به شبکه های اجتماعی رابطه مثبت و معنادار (۰/۰۱>p) و بین معنا در زندگی با اعتیاد به شبکه های اجتماعی رابطه منفی و معنادار (۰/۰۱>p) وجود دارد. همچنین پریشانی روانشناختی با ضریب بتای۰/۵۳ و معنا در زندگی با ضریب بتای ۰/۳۴ قادر به پیش بینی اعتیاد به شبکه های اجتماعی هستند.

کلیدواژه ها:

اعتیاد به شبکههای اجتماعی ، پریشانی روانشناختی ، معنا در زندگی