اثر بخشی آموزش درمان شناختی رفتاری بر نظم جویی شناختی هیجانی و نشخوار فکری بیماران دارای اختلال اضطراب فراگیر

هدف از پژوهش حاضر تعیین اثر بخشی آموزش درمان شناختی رفتاری بر نظم جویی شناختی هیجانی و نشخوار فکری بیماران دارای اختلال اضطراب فراگیر بود. پژوهش حاضر از لحاظ هدف جزء پژوهشهای کاربردی و از لحاظ روش از نوع مطالعات نیمه آزمایشی و با طرح پیش آزمون و پس آزمون است. جامعه پژوهش شامل ۱۵۰ بیمار دختر دارای اختلال اضطراب فراگیر مراجعه کننده به ۵ کلینیک مشاوره و روانشناختی در سال ۱۴۰۳ در شهر تهران بودند که از بین آنها به صورت در دسترس ۴۰ بیمار دختر به عنوان نمونه انتخاب و به صورت تصادفی جایگزین در دو گروه آزمایش (۲۰) نفر و کنترل (۲۰) نفر انتخاب شدند. ابزارهای این پژوهش شامل پرسشنامه تنظیم شناختی هیجان گارنفسکی و همکاران، نشخوار فکری (یوسفی)، پرسشنامه اختلال اضطراب فراگیر (GADQ) اسپیتزر و همکاران (۲۰۰۶) بود. روش تحلیل این پژوهش تحلیل کوواریانس چند متغیری (MANCOVA) می باشد. یافته ها نشان داد که آموزش درمان شناختی رفتاری در افزایش نظم جویی شناختی هیجانی و کاهش نشخوار فکری بیماران دارای اختلال اضطراب فراگیر در شهر تهران موثر بوده است. بنابراین پیشنهاد می شود درمان شناختی رفتاری برای افزایش توانایی افراد و بهبود هیجانات و افکار مزاحم بیماران مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر در مواجهه با چالش ها و موقعیت های دشوار زندگی استفاده شود.

کلیدواژه ها:

درمان شناختی ، رفتاری ، نظم جویی شناختی ، هیجانی ، نشخوار فکری ، اختلال اضطراب فراگیر