پیش بینی رفتار خود آسیب رسان غیر خودکشی بر اساس ویژگیهای جمعیت شناختی در نوجوانان

هدف پژوهش حاضر پیش بینی رفتار خود آسیب رسان بر اساس ویژگیهای جمعیت شناختی بود. این پژوهش به لحاظ هدف کاربردی و به لحاظ روش توصیفی از نوع همبستگی بود. در این پژوهش ۲۳۴ نوجوان به صورت نمونه گیری در دسترس از میان نوجوانان در حال تحصیل و فارغ التحصیل در شهرستان سنندج و ارومیه در سال ۱۴۰۲-۱۴۰۳ انتخاب شد و به پرسشنامه های آسیب به خود سانسون و همکاران (۱۹۹۸) و ویژگیهای جمعیت شناختی پاسخ دادند و داده ها با استفاده از نرم افزار بررسی شد. نتایج نشان داد که رفتار خود آسیب رسان در بین دختران و پسران بر اساس شرایط زندگی والدین و بر اساس گروه سنی افراد متفاوت است و بین گروه سنی افراد و رفتار خود آسیب رسان جوانان تفاوت معناداری وجود دارد.

کلیدواژه ها:

رفتار خود آسیب رسان غیر خودکشی ، نوجوانی ، ویژگیهای جمعیت شناختی