اثر بخشی مقابله شناختی رفتاری با احساس تنهایی در راستای کاهش انزوای اجتماعی مادران دارای فرزند اوتیسم در معرض آسیب خودکشی مناطق حاشیه نشین شهر کرمانشاه

پژوهش با هدف اثر بخشی مقابله شناختی رفتاری با احساس تنهایی در راستای کاهش انزوای اجتماعی مطالعه موردی مادران دارای فرزند اوتیسم در معرض آسیب خودکشی مناطق حاشیه نشین شهر (کرمانشاه انجام گرفت پژوهش از لحاظ هدف کاربردی و از لحاظ شیوه گردآوری دادهها شبه آزمایشی گروه) آزمایش و کنترل .است جامعه آماری شامل کلیه زنان در معرض آسیب شهر باشد که کرمانشاه می حجم نمونه از بین مراجعه کنندگان به مراکز کار درمانی انتخاب شد حجم نمونه با روش هدفمند است که ۱۵ نفر به عنوان گروه آزمایشی یک و ۱۵ نفر نیز به عنوان گروه کنترل بود ابزار انزوای اجتماعی بود اصل اخلاقی امانت داری علمی رعایت و حق معنوی مولفین آثار محترم شمرده شد و سایر اصول اخلاق علمی همچون رازداری و رضایت آگاهانه، رعایت گردید. برای تجزیه و تحلیل دادهها از دو سطح آمار توصیفی ، درصد میانگین و انحراف استاندارد و آمار استنباطی کواریانس) استفاده شد. نتایج آن حاکی از آن بود که مقابله شناختی رفتاری با احساس تنهایی در راستای کاهش انزوای اجتماعی موثر بوده است.

کلیدواژه ها:

مقابله شناختی رفتاری با احساس تنهایی انزوای اجتماعی ، مادران اوتیسم خودکشی ، مناطق حاشیه نشین