مطالعه پدیدارشناسی تجربه زیسته معلمان مدارس استثنایی از برقراری ارتباط عاطفی با دانش آموزان نیازهای ویژه

ایجاد رابطه عاطفی پایدار و موثر در فضای کلاس یکی از مهمترین نکات در امر تدریس و فرایند آموزش است. با ایجاد رابطه عاطفی معلم دانش آموزان می توانند با اطمینان خاطر و با انگیزه و علاقه در روند آموزش مشارکت فعال داشته و در فرایند یادگیری از درصد بالایی از بازدهی برخوردار شوند. هدف اصلی از انجام پژوهش حاضر، فهم پدیدارشناسانه تجربه زیسته معلمان مدارس استثنایی از ارتباط عاطفی بود. این پژوهش کیفی با استفاده از روش پدیدارشناسی انجام شد و اطلاعات با استفاده از مصاحبه نیمه ساختمند جمع آوری شد. بر این اساس ۱۲ نفر از معلمان انتخاب شدند. تحلیل مصاحبه ها با استفاده از الگوی کلایزی و روش تحلیل مضمون انجام شد. و پس از استخراج و طبقه بندی آنها یافته ها در ۳ مقوله اصلی "تاثیر در نگرش اصلاح رفتار و مهارتهای اجتماعی دانش آموزان" و ۱۴ مقوله فرعی طبقه بندی شدند. بررسی تجربه زیسته معلمان مدارس استثنایی نشان داد که ارتباط عاطفی، به رشد عزت نفس و اعتماد به نفس، انگیزه برای یادگیری، بالا رفتن تمرکز در کلاس درس، حرف شنوی از معلم، کاهش اضطراب و تعامل بهتر دانش آموزان با معلمان و سایرین کمک می کند.

کلیدواژه ها:

تجربه زیسته معلمان ، پدیدارشناسی ، ارتباط عاطفی ، کودکان نیازهای ویژه