رابطه مسئولیت پذیری با عزت نفس و خودکارآمدی نوجوانان مورد مطالعه منطقه دو شهر (تهران)

هدف تحقیق حاضر بررسی رابطه مسئولیت پذیری با عزت نفس و خودکارآمدی نوجوانان بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان پایه ششم ابتدایی مدارس غیرانتفاعی منطقه دو تهران بود. نمونه مناسب به صورت تصادفی متناسب با جامعه آماری انتخاب شده است که حجم آن بر اساس جدول مورگان ۲۳۸ نفر محاسبه گردید. این پژوهش از نوع همبستگی و به شیوه پیمایشی اجرا گردید. جهت انجام پژوهش از سه پرسشنامه مسئولیت پذیری لوئیس (۲۰۰۱)، از پرسشنامه خودکارآمدی شررو مادوکس (۱۹۸۲) و پرسشنامه عزت نفس کوپر اسمیت (۱۹۶۷) استفاده شده است. پرسشنامه مسئولیت پذیری را برای مولفه مسئولیت پذیری شخصی ۰.۸۹ گزارش کرده است و روایی پرسشنامه خودکارآمدی بر اساس آلفای کرونباخ ۰.۷۸ برآورد شد. همچنین میزان اعتبار پرسشنامه عزت نفس با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ ۰.۷۹ برآورد شد. تجزیه و تحلیل داده ها در دو سطح توصیفی و استنباطی و با استفاده از نرم افزار SPSS بهره گرفته شد. نتایج پژوهش نشان داد که میان مسئولیت پذیری و مولفه های آن با خودکارآمدی و عزت نفس رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین خودکارآمدی و عزت نفس نوجوانان به وسیله ابعاد مسئولیت پذیری آنان قابل پیش بینی است.

کلیدواژه ها:

مسولیت ، پذیری ، عزت نفس ، خودکارآمدی ، نوجوانان