بررسی رابطه بین معاشرت و هم نشینی با یادگیری و تکرار جرم در بین زنان زندانی شهر بابل

یکی از اقداماتی که برای مقابله با جرایم در جوامع مختلف بشری از آن استفاده می کنند زندان است در اکثر کشورهای جهان این امر یکی از مهمترین ابزارهای دفاع اجتماعی در مقابل پدیده جرم و شخص مجرم به حساب می آید. این مطالعه با هدف بررسی رابطه بین معاشرت و هم نشینی با یادگیری و تکرار جرم زنان زندانی شهر بابل صورت گرفته است. پژوهش حاضر از نوع توصیفی - همبستگی است که به صورت مقطعی در سال ۱۴۰۳ در بین زندانیان زن شهر بابل انجام گرفته است. جامعه آماری این تحقیق شامل کلیه زندانیان زن شهر بابل می باشد که تعداد آنها ۳۵۰ نفر است که از این تعداد ۱۸۳ نفر بر اساس روش نمونه گیری تصادفی ساده و طبق فرمول کوکران به عنوان حجم نمونه انتخاب شدند به منظور گردآوری داده ها از «پرسشنامه ۵۴ سوالی معاشرت و همنشینی» و «پرسشنامه ۱۴ سوالی یادگیری و تکرار «جرم» بهره گرفته شد. روایی متغیرهای پرسشنامه معاشرت و همنشینی ۰/۸۷ و میزان پایایی آن ۰/۹۳ و همچنین میزان روایی متغیرهای پرسشنامه یادگیری و تکرار جرم ۰/۸۹ و میزان پایایی آن ۰/۹۱ می باشد تمام تجزیه و تحلیلهای آماری از طریق نرم افزار کامپیوتری SPSS انجام شد. ضمنا سطح معنی داری آزمون ۰/۰۵ = Q می باشد نتایج تحقیق نشان داد که بین معاشرت و همنشینی با یادگیری و تکرار جرم زنان زندانی شهر بابل رابطه معنی داری وجود دارد.

کلیدواژه ها:

معاشرت و ، همنشینی ، یادگیری و تکرار جرم زنان زندانی