پیش بینی رضایت کاری براساس خودارزشمندی با میانجیگری خود شفقتی در معلمان زن

هدف این پژوهش پیش بینی رضایت کاری بر اساس خود ارزشمندی به میانجی گری خود شفقتی در معلمان زن می باشد. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی است و از نظر شیوه اجرا در دسته پژوهشهای توصیفی-همبستگی قرار می گیرد. جمع آوری داده ها در این پژوهش به دو روش میدانی و کتابخانه ای و با استفاده از پرسشنامه و منابع فارسی و انگلیسی مقالات پایان نامه ها انجام شد. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه معلمان زن مقطع اول متوسطه شهر کاشمر و حجم نمونه ۱۰۵ نفر می باشد. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه رضایت شغلی مینه سوتا ویس و همکاران (۱۹۹۷) و پرسشنامه خود ارزشمندی کراکر و همکاران (۲۰۰۳) و پرسشنامه خود شفقتی ریس و همکاران (۲۰۱۱) استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل داده های گردآوری شده از روشهای تحلیل مسیر و گسترش روشهای رگرسیون و از نرم افزارهای AMOS و SPSS استفاده شد. نتایج نشان داد که بین متغیرهای رضایت کاری، خود ارزشمندی و خود شفقتی رابطه وجود دارد و همچنین رضایت کاری و خود ارزشمندی با میانجی گری خود شفقتی قابل پیش بینی است. (P>۰.۰۵).

کلیدواژه ها:

رضایت کاری ، خود ارزشمندی ، خود شفقتی ، معلمان زن