پیش بینی کیفیت زندگی براساس حمایت اجتماعی ادراک شده با میانجی گری خودآگاهی

هدف این مطالعه پیش بینی کیفیت زندگی براساس حمایت اجتماعی با میانجی گری خودآگاهی دانشجویان اجرای پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه مورد مطالعه دانشجویان دانشگاه آزاد واحد قم مشغول به تحصیل در سال ۱۴۰۳-۱۴۰ بودند که تعداد ۳۵۰ دانشجو (زن و مرد) به صورت نمونه در دسترس انتخاب شدند و به پرسشنامه استاندارد کیفیت زندگی سازمان جهانی، پرسشنامه حمایت اجتماعی ادراک شده، پرسشنامه عزت نفس، آیزنگ پرسشنامه خودآگاهی نستورم و داویس پاسخ دادند. تجزیه و تحلیل داده ها از طریق ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزار SPSS و AMOS استفاده شد. نتایج نشان داد، تاثیر مستقیم و معناداری بین متغیرهای حمایت اجتماعی و کیفیت زندگی همبستگی وجود دارد؛ مدل با ضرایب استاندارد نشان داد مسیرهای مدل همگی معنادار بودند و تمامی متغیرها اثر مستقیم بر یکدیگر دارند اما نتایج مسیر غیر مستقیم نیز نشان داد حمایت اجتماعی و کیفیت زندگی از طریق خودآگاهی معنادار شده لذا می توان نتیجه گرفت خودآگاهی در بین رابطه حمایت اجتماعی و کیفیت زندگی نقش میانجی داشته است. در مجموع ارتباط مثبت و معناداری بین حمایت اجتماعی ادراک شده با کیفیت زندگی با میانجی گری خودآگاهی وجود دارد.

کلیدواژه ها:

کیفیت زندگی ، حمایت اجتماعی ، خودآگاهی ، دانشجویان